Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010

Mετά την καταιγίδα.

Ετσι είναι ο κόσμος μάτια μου ...
Σκοτάδι πού το διασχίζει  το φώς...καί αυτό πάντα θα υπάρχει...
Οπως υπάρχει καί η ελπίδα!!!
Μού έκλεισε μία πόρτα ο Θεός...
Μα μού άνοιξε καί δέκα παραθύρια!!!
Ευχαριστώ καί δοξάζω!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου